Bioester to paliwo oferowane przez koncern PKN ORLEN. Bioester zaliczany jest to grupy paliwo odnawialnych. Produkcja firmowego paliwa PKN ORLEN odbywa się z olejów roślinnych głównie oleje te stanowi olej rzepakowy. Bioester jest przeznaczony wyłącznie dla pojazdów z silnikiem diesla. Produkowane paliwo jest substancją najwyższej klasy. Roztwór posiada wszelkie atesty wymagane w normie PN-EN 14214. Dlatego z powodzeniem Bioester może być paliwem produkowanym i sprzedawanym nie tylko w Polsce, ale również i w innych krajach Unii Europejskiej.
Produkt polskiego koncerny naftowego stosuje się samoistne, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby Bioester był użyty w mieszance ze zwyczajowy olejem napędowym. Zalecane jest dla wszystkich kierowców, którzy nie są pewni stosowania paliw naturalnych o zadanie tego pytania producentowi.
Bioester służyć do zasilania silników wysokoprężnych (diesel) w pojazdach typu: autobusy, samochody ciężarowe, samochody dostawcze, samochody osobowe, ciągniki rolnicze, kombajny oraz innych maszynach i urządzeniach z silnikiem o zapłonie samoczynnym.
Ciekawostka
W 1600 Simon Stevin, holenderski matematyk (zwany Stevinusem) zbudował żaglowiec na kołach, tzw. żaglowóz. Wykonał go na zamówienie księcia Maurycego Orańskiego, hrabiego Nassau, wybitnego wodza Niderlandów. Żaglowóz Stevina składał się z długiego czterokołowego podwozia, centralnie osadzonego masztu żaglowego i małego masztu pomocniczego. Kierowanie owym wehikułem odbywało się za pomocą tylnej osi. Mógł pomieścić około 28 osób. Podobno na twardych piaszczystych plażach Holandii w okolicach Scheveningen (obecnie dzielnicy Hagi, znane z eleganckiego kąpieliska) osiągał szybkość 15 mil, czyli około 24 km/h.
Pierwsza próba – jak opisał to znany historyk motoryzacji Witold Rychter – zakończyła się wypadkiem z powodu silnego podmuchu bocznego wiatru. Jednakże po poprawieniu konstrukcji, wprowadzeniu dodatkowego balastu, dokonaniu dokładniejszych matematycznych obliczeń, pojazd został poprawiony i doskonale się sprawował. Co więcej, Stevin uruchomił regularne przewozy pasażerskie między Scheveningen a Petten. Uzyskiwał niespotykaną wówczas szybkość około 34 km/h, pokonując drogę o długości około 68 km w dwie godziny.