Silnik odrzutowy jest silnikiem działający według zasady wyrzucania strumienia gazów z maksymalną prędkością. Dzięki temu wywoływana jest siła ciągu w przeciwną stronę. Silnik opiera się na trzeciej zasadzie prawa dynamiki Newtona.
Termin silnik odrzutowy najczęściej jest wykorzystywany nazywając silnik turboodrzutowy i turbowentylatorowy. Silniki odrzutowe dzielą się na silniki przelotowe, czyli takie w których utleniacz jest niezbędnym czynnikiem do powstania procesu spalania. Utleniacz (powietrze) jest zasysane z otoczenia oraz silniki rakietowe. Silniki rakietowe również potrzebują utleniacza, który jest przewożony wraz z paliwem. Silniki rakietowe są wykorzystywane głównie do zastosowań militarnych.
Dużo wcześniej od XII wieku silniki na podobnej konstrukcji wykorzystywano w Chinach do wyrzutu fajerwerków. Najpopularniejsze typy silników odrzutowych to: motorjet, silnik rakietowy, silnik pulsacyjny, silnik turbowentylatorowy, silnik turboodrzutowy oraz silnik strumieniowy.
Ciekawostka
W 1600 Simon Stevin, holenderski matematyk (zwany Stevinusem) zbudował żaglowiec na kołach, tzw. żaglowóz. Wykonał go na zamówienie księcia Maurycego Orańskiego, hrabiego Nassau, wybitnego wodza Niderlandów. Żaglowóz Stevina składał się z długiego czterokołowego podwozia, centralnie osadzonego masztu żaglowego i małego masztu pomocniczego. Kierowanie owym wehikułem odbywało się za pomocą tylnej osi. Mógł pomieścić około 28 osób. Podobno na twardych piaszczystych plażach Holandii w okolicach Scheveningen (obecnie dzielnicy Hagi, znane z eleganckiego kąpieliska) osiągał szybkość 15 mil, czyli około 24 km/h.
Pierwsza próba – jak opisał to znany historyk motoryzacji Witold Rychter – zakończyła się wypadkiem z powodu silnego podmuchu bocznego wiatru. Jednakże po poprawieniu konstrukcji, wprowadzeniu dodatkowego balastu, dokonaniu dokładniejszych matematycznych obliczeń, pojazd został poprawiony i doskonale się sprawował. Co więcej, Stevin uruchomił regularne przewozy pasażerskie między Scheveningen a Petten. Uzyskiwał niespotykaną wówczas szybkość około 34 km/h, pokonując drogę o długości około 68 km w dwie godziny.